Τα μποφόρ, το επιθετικό παράπονο και το “άδειασμα”
Σάββατο 30 Αυγούστου 2025, η μέρα που….νιώσαμε Μύκονος, στην τοποθεσία Καστοριά! Όποιον και να ρωτήσουμε στην περιοχή, δύσκολα θα βρούμε κάποιον να θυμάται να έχει επαναληφθεί κάτι αντίστοιχο κατά τις τελευταίες, έστω, δεκαετίες.
Και δεν ήταν τόσο η ένταση του ανέμου, που μάλλον άγγιξε και τα 8-9 μποφόρ, αλλά το γεγονός ότι κανείς δεν περίμενε ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο από τη μια στιγμή στην άλλη. Ούτε που φανταζόμασταν, για την ακρίβεια, ότι θα μπορούσε να ισχύσει κάποια στιγμή “απαγορευτικό απόπλου” στη λίμνη λόγω θυελλωδών ανέμων, να σκίζονται τέντες, να πέφτουν κεραμίδια από τις σκεπές και παντόφλες από τα μπαλκόνια!! Χωρίς αμφιβολία, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ένα ξαφνικό ακραίο καιρικό φαινόμενο, το οποίο ήταν ταυτόχρονα ένα μεγάλο μάθημα για το μέλλον, γιατί α) η Καστοριά δεν εξαιρείται από τις φυσικές καταστροφές και β) κανείς δεν εγγυάται ότι κάτι παρόμοιο (ή και χειρότερο) δεν πρόκειται να επαναληφθεί.
Το ευτύχημα ήταν ότι σήμερα δεν μετράμε θύματα ή σοβαρούς τραυματισμούς. Οι απώλειες σε γενικές γραμμές: Λιγοστά- ευτυχώς- πεσμένα δέντρα, κλαδιά, κεραμίδια, τέντες και ιπτάμενος οικιακός εξοπλισμός. Επίσης, κομμένο ρεύμα σε χωριά και αρκετές ξεριζωμένες καλλιέργειες (νέο άγχος για τους αγρότες μας). Τέλος, κάποια αυτοκίνητα υπέστησαν σοβαρές ζημιές, με πιο αντιπροσωπευτικό εκείνο στην Χλόη που καταπλακώθηκε από δέντρο. Όμως, ας μείνουμε στο ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα.\
Το φαινόμενο αιφνιδίασε και γειτονικούς Νομούς, όπως πχ τα γειτονικά Ιωάννινα, στα οποία, μάλιστα, γκρεμίστηκε η σκηνή για τη μεγάλη συναυλία των Ρέμου, Βίσση, Μάστορα της εταιρείας P&I στην Πλατεία Μαβίλη. Συναυλία που είχε προσελκύσει χιλιάδες επισκέπτες, ακόμη και από το εξωτερικό.
Έχουμε αναρωτηθεί πόσες πληγές μετράει η χώρα μας εξαιτίας ακραίων καιρικών φαινομένων και φυσικών καταστροφών, τα τελευταία χρόνια; Αναρίθμητες, πιστεύουμε και τα απρόβλεπτα ακραία φαινόμενα είναι κάτι που μάλλον πρέπει να έχουμε, πλέον, στο πίσω μέρος του μυαλού μας, λόγω της διαφαινόμενης κλιματικής αλλαγής που βιώνουμε. Τι πρέπει να κάνουμε μέχρι την επόμενη φορά; Να εντοπίσουμε προβλήματα και να λάβουμε μέτρα πρόληψης, προστασίας και αντιμετώπισης. Ατομικά, αλλά ακόμα πιο εντατικά για το συλλογικό καλό, μέσω των κρατικών υπηρεσιών.
Στην περίπτωση του Σαββάτου, θα κρίναμε ότι όλα εξελίχθηκαν ομαλά, χωρίς να αντιμετωπίσουμε ιδιαίτερες δυσκολίες. Συνέπεια της συνεργασίας υπηρεσιών, συνεργείων, εθελοντών και φυσικά με τη συμβολή κάθε δημότη στον βαθμό που του αναλογεί. Και εννοείται βάσει του μεγέθους του προβλήματος.
Και πάνω που περιμέναμε να ακούσουμε τον απολογισμό και τον προγραμματισμό για την επόμενη ημέρα, βρεθήκαμε μπροστά σε ένα ραδιοφωνικό ξέσπασμα Αντιδημάρχου, το οποίο μας προβλημάτισε…προκάλεσε μάλιστα και την άμεση – θυμωμένη -αντίδραση του Αντιπεριφερειάρχη.
Ο Αντιδήμαρχος καθαριότητας λοιπόν του Δήμου Καστοριάς, κ. Λιάμης, στη συνέντευξή του στην εκπομπή του κ. Νατσούλη (ακούστε εδώ) εξέφρασε το παράπονό του για την βοήθεια που ΔΕΝ έλαβε ο Δήμος. Αν και παραδέχτηκε ότι ποτέ ΔΕΝ τη ζήτησε, εκείνος θεώρησε ότι -ανθρώπινα- θα έπρεπε να βγει κάποιος και να την προσφέρει, αντί να αφήσει εκείνον, τον κ. Λίτσκα και τους δημοτικούς υπαλλήλους μόνους να παλεύουν.
Να σημειώσουμε ότι ο Αντιδήμαρχος, απέφυγε να διευκρινίσει ξεκάθαρα ποιον εννοεί.
Αν ακούσετε τη συνέντευξη θα ακούσετε και τα: “Εμένα όμως δεν με πήρε κανένας τηλέφωνο να με ρωτήσει: “Λιάμη” θες καμιά βοήθεια; Δηλαδή είμαι εγώ κι ο Λίτσκας έξω 3 μέρες, μόνοι μας, χωρίς να μας έχει πάρει κανείς τηλέφωνο να μας ρωτήσει αν θέλουμε καμιά βοήθεια. Αλλά σε αντίστοιχα σημεία, όταν γίνεται κάτι ανάλογο, εμείς παίρνουμε και στέλνουμε βοήθεια, σε όλους.”
Ποιος τον άφησε μόνο του λοιπόν τον αντιδήμαρχο με το αλυσοπρίονό του να παλεύει; Εννοεί την Περιφέρεια; Τον Πρωθυπουργό; Το Υπουργείο; Την αστυνομία; Το δασαρχείο; Την Πυροσβεστική; Εννοεί τον Δήμαρχο; Τους άλλους αντιδημάρχους; Τα υπόλοιπα μέλη του συνδυασμού που δεν κατάλαβαν ότι ήρθε η “ώρα για έξτρα δουλειά”; Τον κάθε πολίτη; Μόνο ο ίδιος γνωρίζει τι ακριβώς εννοεί. Μόνο ο ίδιος γνωρίζει γιατί δεν ζήτησε βοήθεια αφού την χρειαζόταν, αντί να φορτώνει ακόμα περισσότερο τους υπαλλήλους των υπηρεσιών καθαριότητας και πρασίνου. Ηρωισμοί κι αυτοθυσίες δεν χωράνε σε τέτοια θέματα, θεωρούμε.
Εκείνο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη απορία είναι ο τρόπος που εκφράστηκε για συγκεκριμένους συνδημότες του (ακούστε μετά το 5′.35”). Λέγοντας, μεταξύ άλλων: “Όλοι αυτοί οι ευαίσθητοι που βγαίνουν και λένε μην κόβετε το δέντρο, το δέντρο δεν έχει φωνή κι έχουμε εμείς φωνή γι’ αυτούς, γιατί δεν βγήκαν έξω να βοηθήσουνε; γιατί δεν αναλαμβάνουν μια ευθύνη να πούνε παιδιά θα αποζημιώσουμε εμείς το αμάξι; Γιατί δεν βγήκαν απλά με μία σκούπα να σκουπίσουν έξω απ’ το πεζοδρόμιό τους; Κανένας, όλοι είναι άφαντοι. Μόνο μιλάνε και πληκτρολογούνε από ΄τον καναπέ τους.“
Ο Αντιπεριφερειάρχης αντέδρασε αμεσότατα, ως όφειλε, για να μην αφήσει να αιωρείται αδιαφορία ή αμέλεια από πλευράς Αντιπεριφέρειας, (ακούστε την συνέντευξη εδώ) . Διευκρίνισε ότι ποτέ δεν ζητήθηκε κάποια βοήθεια από τον κύριο Λιάμη σε αντίθεση π.χ. με την διεύθυνση του Τελωνείου που ζήτησε κι έλαβε άμεσα βοήθεια για ένα υπόστεγο. Σημείωσε ότι ουσιαστικά έπεσαν 5 δέντρα τα οποία δυσκόλευαν την κυκλοφορία, για την απομάκρυνση των οποίων βοήθησε και η ΕΤΑΚ και η Πυροσβεστική. Ο κ. Σαββόπουλος “άδειασε” ουσιαστικά με 2 κουβέντες το αφήγημα του Αντιδημάρχου. Ζήτησε μάλιστα Σοβαρότητα, ενώ ανέφερε ότι σε συζήτηση που είχε με τον Δήμαρχο, εκείνος του δήλωσε ότι εξεπλάγη με όσα άκουσε από τον συνεργάτη του….
Ο Αντιδήμαρχος Πρασίνου, κ. Λίτσκας, από την άλλη, βγήκε κι εκείνος στον “αέρα” της ίδιας εκπομπής (ακούστε την συνέντευξη εδώ) και κινήθηκε σε εντελώς διαφορετικά μονοπάτια από τον συνάδελφό του. Πιο ήρεμα και πιο ενωτικά, μπροστά στον “εχθρό” που τώρα ήταν η ίδια η φύση. Δεν κατηγόρησε κανέναν, δεν άφησε καμία μομφή, ούτε ζήτησε τα εύσημα για την συμβολή του εαυτού του, παρά τα έδωσε στους υπαλλήλους του Δήμου. Ίσως η εμπειρία τού επέτρεψε μια ψύχραιμη αντιμετώπιση αυτής της έκτακτης και πολύ σοβαρής κατάστασης για τον Δήμο μας. Μίλησε μάλιστα και για τα επόμενα βήματα (αυτό δηλαδή που αφορά εμάς τους δημότες που θέλουμε ασφάλεια σε αντίστοιχες περιπτώσεις), με ελέγχους από εξειδικευμένους επιστήμονες σε επικίνδυνα δέντρα.
Ως δημότες που απορούμε με τις δηλώσεις του κ. Λιάμη, θα απαντήσουμε στον Αντιδήμαρχο, με κατανόηση και σεβασμό, ότι δεν ήταν όσο μόνος φαντάζεται…
….και κεραμίδια μαζέψαμε από τη μέση του δρόμου κι από τα μπαλκόνια μας μαζέψαμε ό,τι ήταν επικίνδυνο να πέσει κατά τη διάρκεια της ανεμοθύελλας και υπομονή δείχνουμε μέχρι να περάσουν τα συνεργεία από κάθε στενό και κατανόηση και όλα όσα μπορούσαμε και θέλαμε να κάνουμε, τα κάναμε. Αυτό που δεν κάναμε ήταν να ανεβάσουμε φωτογραφίες με το κεραμίδι στο χέρι στα τοπικά ΜΜΕ, για να εκμαιεύσουμε likes στα social.
Στη φωτό του Δελτίου Τύπου που ανέβασε η σελίδα του Δήμου, ο Αντιδήμαρχος με το αλυσοπρίονο, ενώ ο υπάλληλος από πίσω τον κοιτά-κατευθύνει:
Από το Δελτίο Τύπου δεν έλειψε και το ποζάρισμα:
Προβληματιζόμαστε όταν ακούμε εκλεγμένο και τοποθετημένο (αμετακίνητο από την αρχή της θητείας αυτή της Δημ. αρχής) σε καίρια καλοπληρωμένη θέση, να ζητάει ανάληψη ευθυνών και να επιτίθεται, δημόσια, σε κάποιους από εμάς, χωρίς επιχειρηματολογία.
Σίγουρα δεν βγήκαμε με τα αλυσοπρίονα όλοι να κλαδεύουμε πεσμένα δέντρα, όπως και δεν ξεβουλώνουμε τα φρεάτια πριν από τις βροχές, ούτε κάνουμε μετρήσεις στο πόσιμο νερό, ούτε παίρνουμε μέτρα για τις αρκούδες και σχέδια διαφυγής σε περίπτωση πυρκαγιάς. Δεν είναι αρμοδιότητά μας και πιθανότατα οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε τον τρόπο, ούτε αμοιβόμαστε γι’ αυτό. Υπάρχουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, οι υπάλληλοι, οι διευθυντές και οι προσωρινοί πολιτικοί τους προϊστάμενοι. Σεβόμαστε τα πρωτόκολλα, τους νόμους, τις υπηρεσίες και τους θεσμούς .Οι Νόμοι ορίζουν π.χ. ποιοι θα αποζημιώσουν, αλλιώς θα μπορούσαμε να λαϊκίζουμε ραδιοφωνικά ζητώντας να προσφέρουν οι έμμισθοι εκλεγμένοι μέρος της αντιμισθίας τους για τέτοιους κι άλλους κοινωφελείς σκοπούς. Ή ως μπόνους για τις επιπλέον ώρες εργασίας των υπαλλήλων.
Προσφέρουμε όλοι, όσο κι αν δεν το καταλαβαίνουμε, εθελοντικά, καθημερινά, για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Είναι δεδομένο ότι θα το κάνουμε!
Εκτιμούμε κι ευχαριστούμε τον κάθε υπάλληλο που στερήθηκε χρόνο από την οικογένειά του και βγήκε το Σάββατο να εργαστεί για το δημόσιο καλό. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωες για εμάς.
Μιλώντας γενικά και αορίστως….
Σαν δημότες, αναγνωρίζουμε ότι τα προβλήματα έχουν πνίξει πλέον τον τόπο σε πάρα πολλά επίπεδα, φέρνουν γκρίνια και δυσκολίες και η διαχείρισή τους θέλει γνώση, ευελιξία και τρομερή ικανότητα. Εννοείται και συνεργασία όλων των αρμοδίων για το κοινό καλό! Αλίμονο αν δεν συνεργάζονται και δεν αλληλοβοηθιούνται ακόμα και σε δύσκολες περιπτώσεις. Αλίμονο αν δεν είναι δεδομένο ότι θα σηκώσει ο ένας φορέας το τηλέφωνο για να ζητήσει βοήθεια από τον άλλο, αν χρειάζεται, παρά θα παραπονιέται δημόσια θυματοποιώντας τον εαυτό του.
Ο κόσμος που φεύγει και η αγωνία που μένει σε αυτούς που παραμένουν, κάνουν ακόμα πιο ασφυκτική την πίεση για αποτελέσματα… και μάλιστα γρήγορα. Όμως δεν μπορούμε να ανεχόμαστε, πλέον, προσβολές, ειρωνείες και κούνημα του δαχτύλου από κανέναν που κάνει απλά τα προβλεπόμενα. Ούτε διχασμό της κοινωνίας μας για πράγματα όπως η ασφάλεια. Είτε πρόκειται για δέντρα, είτε για δρόμους ασφαλείς, καθαρό νερό κι αέρα, οι Νόμοι είναι ξεκάθαροι. Δεν πιστεύουμε ούτε θέλουμε να πιστέψουμε ότι η αντίδραση κάποιων πολιτών έχει σταματήσει (ή θα σταματήσει) ενέργειες που στόχο έχουν την ασφάλεια, όπως π.χ. με τους “ευαίσθητους” και τα δέντρα.
Όσο για το ποιος και πόσο εργάζεται, το βλέπουμε και το καταλαβαίνουμε και χωρίς να δούμε φωτογραφίες σε Δελτία τύπου με αυτοθαυμασμούς. Αν κάποιος αισθάνεται ότι έχει χάσει την υπομονή, την ψυχραιμία και ψάχνει να βρει μάγισσες για να δικαιολογήσει την κούραση ή την ανεπάρκειά του…ο δρόμος για την επιχείρηση και την πραγματική εργασία του, είναι ελεύθερος. Ουδείς αναντικατάστατος, εξάλλου. Κανείς σχεδόν δεν θυμάται με ακρίβεια, προηγούμενους αυτοδιοικητικούς και οι σημερινοί θα έχουν πιθανότατα την ίδια θέση στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Γι’ αυτό… Σεμνότητα και Σοβαρότητα…
Οι αντιδήμαρχοι και οι εκλεγμένοι, γενικότερα, είναι αναλώσιμοι και αυτό θα έπρεπε να το καταλάβουν πολύ καλά, όσο και το βάρος των ευθυνών που αναλαμβάνουν, για τα εύκολα και τα δύσκολα. Όταν περάσει ο καιρός κανένας δεν θα έχει πρόσβαση σε γραφεία, οχήματα και τίτλους τιμής κι εξουσίας. Ίσως όχι και σε τέτοιους μισθούς….
Γι’ αυτό εμείς πλέον, “ευαίσθητοι” ή μη, θέλουμε πολλές πράξεις και λίγα λόγια! Ακόμα λιγότερα Δελτία Τύπου για likes και περιττή ηρωοποίηση από γραφικούς κόλακες.
