«Νομικό πλαίσιο της Συνθήκης Σένγκεν» του Κωνσταντίνου Κακαγιάννη

«Νομικό πλαίσιο της Συνθήκης Σένγκεν. Εσωτερικά και εξωτερικά σύνορα και η  διαδικασία προσωρινής επαναφοράς των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα.»

 

Η εμπόλεμη κατάσταση, το Συριακό σφαγείο, οι απάνθρωπες συνθήκες και βιαιοπραγίες που επικρατούν το τελευταίο διάστημα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, οδήγησαν και οδηγούν τεράστιο αριθμό ανθρώπων στην εγκατάλειψη της χώρας τους, την αναγκαστική μετανάστευση και την αναζήτηση ασφαλούς και ειρηνικού τόπου διαβίωσης με ανθρώπινες συνθήκες. Οι Ευρωπαϊκές χώρες αποτελούν προορισμό των προσφύγων και των μεταναστών, οι οποίοι με την είσοδό τους σε Ελληνικό έδαφος, εισέρχονται ταυτόχρονα, σε Ευρωπαϊκό αλλά και σε έδαφος κράτους – μέλους Σένγκεν.

Για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής ροής και του ανθρωπιστικού και προσφυγικού ζητήματος που ανέκυψε, γίνεται προσπάθεια για υγειονομική περίθαλψη, κάλυψη ειδών πρώτης ανάγκης, ταυτοποίησης, δημιουργίας σημείων υποδοχής και παροχής προσωρινού καταλύματος στους ανθρώπους αυτούς.

Με αφορμή τα ανωτέρω, τη συζήτηση γύρω από την εφαρμογή και την τήρηση των κανόνων της Σένγκεν αλλά και την έντονη φημολογία των τελευταίων μηνών περί «εξόδου» της Ελλάδας από τη Συνθήκη Σέγκεν, επιχειρείται, με το άρθρο αυτό, μια σύντομη παρουσίαση του νομικού πλαισίου που τη διέπει και των διατάξεων που εφαρμόζονται σε ενδεχόμενη ενεργοποίηση της διαδικασίας προσωρινής επαναφοράς των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της ζώνης Σένγκεν.

 

 

Η Συνθήκη του Σένγκεν αποτελεί στην ουσία το θεμέλιο της ενωμένης Ευρώπης, καθώς στηρίζεται σε βασικές ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ε.Ε. για την καθιέρωση ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου, κοινής αγοράς και ελεύθερης κίνησης προσώπων, αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών.

Το 1985 στο Σένγκεν του Λουξεμβούργου, πέντε κράτη μέλη της Ε.Ε (Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο και Ολλανδία) υπογράφουν συμφωνία για προοδευτική κατάργηση των εσωτερικών συνόρων και την καθιέρωση κοινών εξωτερικών συνόρων. Δημιουργείται έτσι ο χώρος Σένγκεν, στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, εφαρμόζονται κοινοί κανόνες και διαδικασίες αναφορικά με τις θεωρήσεις για διαμονές σύντομης διάρκειας, τις αιτήσεις ασύλου και τους ελέγχους στα σύνορα, με παράλληλη ενίσχυση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών και δικαστικών αρχών, χωρίς όμως να διαταράσσεται η δημόσια τάξη. Επιπλέον, αναλαμβάνεται δράση για την καταπολέμηση του εμπορίου ναρκωτικών και δημιουργείται κοινό σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών, το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν (SIS), για την καταπολέμηση του οργανωμένου διασυνοριακού εγκλήματος.

Το 1990, υπογράφεται η Σύμβαση Εφαρμογής της ζώνης Σένγκεν, όπου καθορίστηκε στην πράξη ο τρόπος κατάργησης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα.

Το Μάρτιο του 1995, η συμφωνία αποκτά πλήρη ισχύ, ενώ το 1997 η Συνεργασία Σένγκεν ενσωματώνεται στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, η χώρα μας δε, την υπογράφει το 1992, την κυρώνει το 1997 με το Νόμο 2514/1997, ο οποίος τίθεται σε ισχύ το 2000.

Με την 1999/307/ΕΚ απόφαση του Συμβουλίου της Ε.Ε, της 1ης Μαΐου 1999, καθορίστηκαν οι λεπτομερείς διατάξεις για την ενσωμάτωση της Γραμματείας Σένγκεν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ε.Ε. Με τις αποφάσεις 1999/435/ΕΚ και 1999/436/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ης Μαΐου 1999, καθορίζεται, δυνάμει των διατάξεων της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η νομική βάση για κάθε διάταξη ή απόφαση που συνιστά το κεκτημένο του Σένγκεν. Η σχετική νομοθεσία, αφενός έχει συμπληρωθεί και εξειδικευτεί με τον Κανονισμό 526/2006/ΕΚ, με τον οποίο θεσπίζεται ο κοινοτικός κώδικας σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (Κώδικας Συνόρων Σέγκεν) και αφετέρου τροποποιήθηκε με άλλους Κανονισμούς, (βλ. 296/2008, 81/2009, 810/2009, 265/2010, 610/2013), με τελευταίο τον Κανονισμό 1051/2013.

Σήμερα ο  χώρος Σένγκεν αποτελείται από 26 ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή, το Βέλγιο, την Τσεχική Δημοκρατία, τη  Δανία, τη Γερμανία, την Εσθονία, την Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία, μαζί με την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν, τη Νορβηγία και την Ελβετία. Η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος, η Ιρλανδία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι τα κράτη μέλη της ΕΕ που δεν ανήκουν, ή  δεν ανήκουν ακόμη, στον χώρο Σένγκεν.

 

Τα κράτη αναλαμβάνουν την ευθύνη για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων του χώρου Σένγκεν και την έκδοση ομοιόμορφων θεωρήσεων βραχείας διαμονής (θεωρήσεις Σένγκεν). Συνεργάζονται αποτελεσματικά με στόχο τη διατήρηση υψηλού επιπέδου ασφάλειας μετά την κατάργηση των εσωτερικών συνοριακών ελέγχων και εφαρμόζουν το σύνολο των κανόνων Σένγκεν που αφορούν, τον έλεγχο των χερσαίων, θαλάσσιων και εναέριων συνόρων, την αστυνομική συνεργασία και την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Υποχρεούνται τέλος, να συνδεθούν στο ηλεκτρονικό σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS) και στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS).

Υπό την έννοια της άρσης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα εννοείται ότι, οι υποδομές ελέγχου αφαιρούνται και οι πολίτες των κρατών μελών δεν υπόκεινται σε συνοριακό έλεγχο, προωθείται η απρόσκοπτη ροή της οδικής κυκλοφορίας, δεν υφίσταται αναμονή σε αεροδρόμια, θαλάσσια ή χερσαία σύνορα. Επιτρέπεται μόνον, η διενέργεια αστυνομικών ελέγχων, εφόσον η αστυνομία διαθέτει πληροφορίες για πιθανές απειλές για τη δημόσια ασφάλεια ή για εικαζόμενο διασυνοριακό έγκλημα, καθώς και έλεγχοι λιμανιών και αεροδρομίων για την επαλήθευση της νομιμότητας κατοχής εισιτηρίου κατόχου.

Αφενός, οι πολίτες κράτους μέλους της ζώνης Σέγκεν, δύνανται να ταξιδεύουν εντός χώρας Σένγκεν απλώς με την επίδειξη αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατηρίου. Αφετέρου, πολίτης χώρας εκτός ζώνης Σένγκεν, έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει εντός Σένγκεν για διάρκεια μέχρι 90 ημερών, επιδεικνύοντας το έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο που έχει στην κατοχή του, να αποδεικνύει το σκοπό του ταξιδιού του και να έχει τεθεί θεώρηση εισόδου σύντομης διαμονής, εφόσον απαιτείται. Επιπλέον, να διαθέτει επαρκείς πόρους συντήρησής του τόσο για την περίοδο παραμονής του όσο και για την επιστροφή του. Τέλος, δεν πρέπει να του έχει επιβληθεί το μέτρο της απαγόρευσης εισόδου σε ζώνη Σένγκεν, ούτε να είναι καταχωρημένος στο Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν.

Αναφορικά με τα πρόσωπα που έρχονται σε χώρα Σένγκεν για να εργαστούν ή  αναζητούν καταφύγιο από πολέμους και διώξεις, τα εξωτερικά σύνορα παραμέ- νουν ανοικτά. Υπήκοοι δε, ορισμένων τρίτων χωρών χρειάζονται θεώρηση για να εισέλθουν στο χώρο Σένγκεν, διαδικασία για την οποία τα κράτη Σένγκεν διαθέτουν κοινούς κανόνες έκδοσης θεωρήσεων βραχείας διαμονής. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται επιτρεπτή η παραμονή ενός προσώπου τρίτης χώρας στην επικράτεια των κρατών της ζώνης Σένγκεν για μέγιστη διάρκεια 90 ημερών ανά περίοδο 180 ημερών.

 

Περαιτέρω, με τον μηχανισμό αξιολόγησης και παρακολούθησης για την επαλήθευση της εφαρμογής του κεκτημένου του Σένγκεν, (άρθρα 5 έως 16), τα κράτη Σένγκεν υποβάλλονται σε τακτική αξιολόγηση και έλεγχο, σύμφωνα με τον σχετικό  Κανονισμό (ΕΕ) 1053/2013 του Συμβουλίου. Τα κράτη-μέλη και η Επιτροπή είναι από κοινού αρμόδια και συνεργάζονται πλήρως για την εφαρμογή του μηχανισμού αυτού, με την υποστήριξη των οργανισμών, των φορέων και των υπηρεσιών της Ένωσης, που συμμετέχουν στην εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν. Βάσει της παραγράφου 2 του άρθρου 3 του Κανονισμού, η Επιτροπή αναλαμβάνει γενικό συντονιστικό ρόλο όσον αφορά τη θέσπιση ετήσιων και πολυετών προγραμμάτων αξιολόγησης, τη σύνταξη ερωτηματολογίων και τον καθορισμό χρονοδιαγραμμάτων, τη διεξαγωγή επισκέψεων, την εκπόνηση εκθέσεων αξιολόγησης και σχετικών συστάσεων. Εξασφαλίζεται επίσης, η παρακολούθηση και ο έλεγχος των εκθέσεων αξιολόγησης και των συστάσεων μέσω του άρθρου 16 του Κανονισμού.

Σύμφωνα με τον Κανονισμό 1051/2013, κεφάλαιο IVα, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 562/2006, προβλέπονται ειδικά μέτρα σε περίπτωση σοβαρών αδυναμιών που συνδέονται με τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων. Σκοπός, είναι η θέσπιση κοινών κανόνων για την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα σε εξαιρετικές περιστάσεις. Με τον όρο «προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα», παρά την άρση των ελέγχων αυτών που συμφωνήθηκαν με τη σύναψη της Συνθήκης Σένγκεν, νοείται η επιβολή ελέγχων στα σύνορα κράτους-μέλους της ζώνης Σένγκεν.

 

Οι κανόνες Σένγκεν, επιτρέπουν στις εθνικές αρχές να επαναφέρουν κατ’  εξαίρεση και προσωρινά τους ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα.

Στον ως άνω κανονισμό, λαμβάνονται υπόψη (εκτιμήσεις 3,4,5), η αναγκαιότητα και η αναλογικότητα του μέτρου της επαναφοράς των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, που εξετάζεται σε σχέση με την απειλή για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια και σε σχέση με τα εναλλακτικά μέτρα που μπορούν να ληφθούν σε εθνικό ή ενωσιακό επίπεδο και τις επιπτώσεις επιβολής ενός τέτοιου μέτρου. Η επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα μπορεί να είναι κατ’ εξαίρεση αναγκαία μετά από τρομοκρατικά συμβάντα ή απειλές, ή μετά από απειλές που συνδέονται με το οργανωμένο έγκλημα. Από την άλλη πλευρά, η μετανάστευση και η διέλευση των εξωτερικών συνόρων από μεγάλο αριθμό υπηκόων τρίτων χωρών δεν πρέπει καθαυτή να θεωρείται απειλή για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια.

Τα μέτρα που λαμβάνονται αφορούν είτε τα εξωτερικά σύνορα (αρ. 19Α Κανονισμού 1051/2013), είτε τα εσωτερικά σύνορα (άρθρα 23 έως 26Α του ίδιου Κανονισμού).

Ειδικότερα, στο άρθρο 19Α του Κανονισμού, ορίζονται τα μέτρα για τα εξωτερικά σύνορα, αναφορικά με σοβαρές αδυναμίες στην πραγματοποίηση ελέγχων σε αυτά, με έκθεση αξιολόγησης που συντάσσεται κατά το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) 1053/2013. Η Επιτροπή μπορεί να συνιστά, μέσω εκτελεστικής πράξης στο αξιολογούμενο κράτος-μέλος, να λάβει ορισμένα ειδικά μέτρα, τα οποία μπορούν να περιλαμβάνουν, την έναρξη της ανάπτυξης των ευρωπαϊκών ομάδων συνοροφυλάκων σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 2007/2004 ή και την υποβολή των στρατηγικών του σχεδίων βάσει αξιολόγησης κινδύνου, με παροχή προσωπικού και εξοπλισμού μετά από σχετική γνωμοδότηση του Οργανισμού Διαχείρισης της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα (Frontex). Επιπροσθέτως, δύναται να συνδράμει και η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ), που ιδρύθηκε με την απόφαση 2009/371/ΔΕΥ του Συμβουλίου.

Πλέον συγκεκριμένα, στα άρθρα 23 έως 26Α του Κανονισμού 1051/2013 ορίζεται το γενικό πλαίσιο, οι ειδικές και οι εξαιρετικές διαδικασίες σχετικά με την προσωρινή επαναφοράς του μέτρου ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα.

Με βάση το άρθρο 23, το γενικό πλαίσιο του εν λόγω μέτρου παρέχει τη δυνατότητα στο κράτος μέλος κατ’ εξαίρεση να επαναφέρει τους ελέγχους σε όλα τα εσωτερικά του σύνορα ή σε συγκεκριμένα μέρη τους για περιορισμένη περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 30 ημέρες ή για την προβλεπόμενη διάρκεια της σοβαρής απειλής εάν αυτή υπερβαίνει τις 30 ημέρες. Ο χρόνος αυτός των ελέγχων περιορίζεται στα απολύτως απαραίτητα για την αντιμετώπιση της σοβαρής απειλής. Επαναφέρονται δε, μόνο ως έσχατη ανάγκη, σύμφωνα με τα άρθρα 24, 25 και 26, και εξετάζεται ο βαθμός αποτελεσματικότητας και αναλογικότητας του μέτρου ως προς την ενδεχόμενη αυτή απειλή.  Σε κάθε περίπτωση, η  συνολική περίοδος κατά την οποία επαναφέρονται οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα περιλαμβανομένων και των παρατάσεων του άρθρου 3§3, δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες. Όταν συντρέχουν οι εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 26, αυτή η συνολική περίοδος μπορεί να παραταθεί κατ’ ανώτατο όριο στα δύο έτη, σύμφωνα με το άρθρο 3§1.

Κατά το άρθρο 24 του Κανονισμού, προβλέπεται η διαδικασία για την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα βάσει του άρθρου 23§1. Ειδικότερα, το κράτος-μέλος που εξετάζει την επαναφορά, προβαίνει σε κοινοποίηση στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή το αργότερο εντός τεσσάρων εβδομάδων πριν από τη σχεδιαζόμενη επαναφορά ή νωρίτερα, πληροφοριών σχετικά με τους λόγους της προτεινόμενης επαναφοράς με λεπτομερή περιγραφή τους, την εμβέλεια της προτεινόμενης επαναφοράς με καθορισμό του τμήματος ή των τμήματα των ελέγχων, τις ονομασίες των επιτρεπόμενων σημείων διέλευσης, την ημερομηνία και τη διάρκεια της σχεδιαζόμενης επαναφοράς, αλλά και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν από τα άλλα κράτη μέλη. Οι πληροφορίες αυτές αποτελούν αντικείμενο διαβουλεύσεων και κοινών συνεδριάσεων της Επιτροπής και οποιοδήποτε άλλου κράτος μέλος.

Η ειδική διαδικασία για περιπτώσεις που χρήζουν άμεσης δράσης ορίζεται στο άρθρο 25 του Κανονισμού, βάσει του οποίου ένα κράτος μέλος επιβάλλει την ανάληψη άμεσης δράσης για σοβαρή απειλή της δημόσιας τάξης του ή της εσωτερικής του ασφάλειας. Κατ’ εξαίρεση, μπορεί να επαναφέρει αμέσως τον έλεγχο στα εσωτερικά σύνορα για περιορισμένη περίοδο που δεν μπορεί να υπερβαίνει τις δέκα ημέρες. Προβλέπεται και για τη διαδικασία αυτή παράταση αλλά και πληροφόρηση κατά το ανωτέρω άρθρο 24. Με την επιφύλαξη του άρθρου 23 παράγραφος 4, η συνολική περίοδος κατά την οποία επαναφέρονται οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα δεν υπερβαίνει τους δύο μήνες.

Σε εξαιρετικές περιστάσεις, όπου η συνολική λειτουργία του χώρου Σένγκεν, χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα, τίθεται σε κίνδυνο λόγω σοβαρών αδυναμιών που σχετίζονται με τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, (άρ.19Α), σε βαθμό σοβαρής απειλής για τη δημόσια τάξη ή την εσωτερική ασφάλεια εντός του χώρου Σένγκεν, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρο 26. Κατά τις περιστάσεις αυτές, μπορούν να επαναφερθούν οι έλεγχοι στα εσωτερικά σύνορα για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες. Η περίοδος αυτή μπορεί να παραταθεί το πολύ τρεις φορές για επιπλέον διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών εάν εξακολουθούν να υφίστανται οι εξαιρετικές αυτές περιστάσεις.  Το Συμβούλιο μπορεί, ως έσχατη ανάγκη και ως μέτρο προστασίας των κοινών συμφερόντων, να συστήσει σε ένα ή περισσότερα κράτη-μέλη να επαναφέρουν τους συνοριακούς ελέγχους στο σύνολο ή σε συγκεκριμένα τμήματα των εσωτερικών συνόρων του(ς). Η σύσταση αυτή του Συμβουλίου βασίζεται σε πρόταση της Επιτροπής. Τα κράτη-μέλη έχουν το δικαίωμα να αιτούνται στην Επιτροπή να υποβάλει πρόταση επαναφοράς των ελέγχων στο Συμβούλιο, το οποίο θα βασιστεί στην πρόταση αυτή για να διατυπώσει ενδεχομένη σύσταση προς ένα ή περισσότερα κράτη-μέλη.

 

       Συμπερασματικά, καθίσταται σαφές ότι, νομικά, ισχύει η διαδικασία της προσωρινής επαναφοράς των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα κατά τις παραπάνω διαδικασίες, για τις οποίες, ανάλογα με τις περιστάσεις/περιπτώσεις, εφαρμόζονται συγκεκριμένα άρθρα του Κανονισμού 1051/2013/ΕΚ. Νομικά, δεν υφίσταται έξοδος ή οριστική αποβολή κράτους-μέλους από τη Συνθήκη Σένγκεν. Το περί ου ο λόγος άρθρο 26 του κανονισμού, ενεργοποιείται σε εξαιρετικές περιστάσεις για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες, με δυνατότητα παράτασης το πολύ τρεις φορές για επιπλέον διάστημα μέγιστης διάρκειας έξι μηνών εάν εξακολουθούν να υφίστανται οι εξαιρετικές αυτές περιστάσεις.

Εντός λοιπόν του πλαισίου αυτού, ήτοι, των αθρόων μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών, των εξαιρετικών περιστάσεων και των αδυναμιών, λόγω καθυστέρησης και έλλειψης δομών της χώρας μας, η Ελλάδα καλείται ν’ αντιμετωπίσει άμεσα και αποτελεσματικά την κατάσταση αυτή, εφαρμόζοντας εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών πλειάδα συστάσεων που υιοθέτησε το Συμβούλιο της Ε.Ε μετά από σχετικές συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αποτέλεσμα δε, της μη εφαρμογής των ανωτέρων συστάσεων από την Ελλάδα, ίσως να είναι η ενεργοποίηση του άρθρου 26, δηλαδή της διαδικασίας προσωρινής επαναφοράς των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της ζώνης Σένγκεν.-

 

                                                        Κωνσταντίνος Αθ. Κακαγιάννης,

                                                         Ασκούμενος Δικηγόρος Δ.Σ. Καστοριάς-

Πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών Α.Π.Θ.

 

Πηγές:

  1. eur-lex.europa.eu : ιστοσελίδα πρόσβασης στο Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  2. Κανονισμός 1051/2013 ΕΚ και Συμβουλίου, για την τροποποίηση του 562/2006/ΕΚ.
  3. Κανονισμός 1053/2013 Συμβουλίου, μηχανισμός αξιολόγησης και παρακολούθησης για την επαλήθευση της εφαρμογής του κεκτημένου του Σένγκεν.
  4. Κανονισμός 562/2006 ΕΚ και Συμβουλίου, Κώδικας Συνόρων Σένγκεν.
  5. Ενημερωτικό φυλλάδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί Σένγκεν, «Ευρώπη χωρίς σύνορα, ο Χώρος Σένγκεν», (ec.europa.eu/dgs/homeaffairs/elibrary/docs/schengen_brochure/schengen_brochure_dr3111126_el.pdf).-
Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:

Comments

comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *