Είδαμε και σας παρουσιάζουμε «Το Φιντανάκι» του Δευτέρου Λυκείου

Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από τη θεατρική ομάδα του Δευτέρου Λυκείου Καστοριάς. Ο πήχης ήταν- ήδη- ψηλά…Η αλήθεια είναι πως κατάφεραν να τον ανεβάσουν ακόμα περισσότερο…

 

Κυριακή βραδάκι, ώρα 20.30 στην  ΕΔΗΚΑ, τα φώτα σβήνουν σε μία κατάμεστη αίθουσα που ανυπομονεί σιωπηλά.

Γύρω  γνώριμες φιγούρες..παλιοί καθηγητές, γονείς, μαθητές (φίλοι των παιδιών/ηθοποιών, λογικά).

Η σκηνή με τα καλαίσθητα σκηνικά (πολύ πλούσια για μία σχολική παράσταση θα σκεφτόταν κανείς εάν δεν ήξερε…) γεμίζει με τραγούδια του ελληνικού κινηματογράφου που έχουμε χιλιοακούσει και χιλιοτραγουδήσει.

Ένα συντονισμένο χορευτικό, σπάει τον πάγο και την κρυάδα των πρώτων λεπτών στην σκηνή. Τα παιδιά φαίνονται μουδιασμένα…Δε θα αργήσουν,όμως, να αποκτήσουν επαγγελματικό αέρα…

 

20160417_205111

Μέσα σε ελάχιστα λεπτά κατόρθωσαν να συνεπάρουν το κοινό που παρακολουθούσε ζωηρά. Δεν γνώριζα το κείμενο, όπως πολλοί ακόμα από τους θεατές, φαντάζομαι. Αυτό έκανε ακόμα πιο δύσκολο το έργο των νεαρών ηθοποιών, να καταφέρουν να μεταδώσουν την αυθεντικότητα και τη μοναδικότητα της θεατρικής γραφής του μεγάλου Παντελή Χορν.

20160417_205120

 

Το «Φιντανάκι» δεν είναι ένα εύκολο κείμενο. Αντιθέτως είναι ένα έργο «ηθογραφικό» με σύγχρονα, ρεαλιστικά και σαφώς σκληρά κοινωνικά μηνύματα. 

Γραμμένο το 1921, πραγματεύεται αξίες και συμπεριφορές που σοκάρουν το θεατή. Ο ηθικός ξεπεσμός, φυσική απόρροια οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων, εξελίσσεται στην πορεία του έργου προκαλώντας την οργή, το θυμό αλλά και την συμπόνια των θεατών.

Οι μαθητές ξεπερνώντας τους εαυτούς τους απέδειξαν πως το ταλέντο και η σκληρή δουλειά αποδίδουν και δημιουργούν αριστουργήματα. Οι ατελείωτες ώρες προβών που είχαν αφιερώσει, ήταν εμφανείς. Η άνεση στην σκηνη, του συνόλου των μαθητών, απρόσμενα εντυπωσιακή.

20160417_210750

Θαύμασα την Κωνσταντίνα Νόρδου, ως «Κατίνα«. Το βλεμμα, οι κινήσεις της..ήταν απίστευτη κατίνα (με την καλή έννοια).

Την παράσταση έκλεψε ο Κωνσταντίνος Μπούκλας, ως «Αντώνης«. Ο ρόλος του ήταν αδιαμφισβήτητα ο πιο απαιτητικός καθώς ήταν η τραγική φιγούρα του έργου. Ο Κωνσταντίνος με την ερμηνεία του απογείωσε τον «Αντώνη».

Απίστευτοι και ο ανήθικος «Γιάγκος«, η σεμνότυφη «Τούλα«, η μάνα κουράγιο «Φρόσω«, ο πάμπλουτος «Γιαβρούσης» και η Παναγιωτίδου Σοφία ως πεταχτή «Εύα«. Τα κορίτσια της αυλής ήταν η ευχάριστη έκπληξη.

20160417_222125

 

20160417_222210

Η ατμόσφαιρα έγινε πολύ συγκινητική μετά το τέλος της παράστασης, όταν οι μαθητές θέλησαν να ευχαριστήσουν τις ψυχές της θεατρικής ομάδας τους, τις υπεύθυνες καθηγήτριές. Η κα Μπελερή, η κα Κούμα και η κα Σιμορέλη, οι οποίες ζούσαν με τεράστια αγωνία κάθε λεπτό της παράστασης, παρέλαβαν τα λουλούδια των μαθητών τους εμφανώς συγκινημένες.

 

Η πιο συγκινησιακά φορτική στιγμή της βραδιάς ήταν όταν ο Κωνσταντίνος Τσαλαπάτης δήλωσε με δάκρυα πως αποχωρεί από τη θεατρική ομάδα του Δευτέρου Λυκείου, προχωρώντας στη ζωή του…γιατί όχι ακολουθώντας τη θεατρική οδό.

 

20160417_222612

Αποχώρησα από την αίθουσα της ΕΔΗΚΑ με μία μελαγχολία, που δεν είχαμε στα δικά μας λυκειακά χρόνια την ευκαιρία να «δημιουργήσουμε» κάτι ανάλογο…

 

Το θέατρο «βοηθά να δημιουργηθεί ένας πλατύς ψυχικά πλούσιος και ακέραιος πολιτισμός στον τόπο μας», όπως υπογράφει η κα. Μπελερή στο φυλλάδιο της παράστασης. Πόσο δίκιο έχει…

 

Η θεατρική ομάδα του Δευτέρου Λυκείου αποτελεί παράδειγμα υγειούς σχολείου και αποδεικνύει ότι εκπαίδευση και παιδεία μπορούν να συνυπάρξουν δημιουργικά. Συγχαρητήρια!

Χ.Κ.

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:

Comments

comments

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *